ప్రతిరొజూ నా దారిలో ఎదురౌతుంది
ఆ ఎర్రపూల చెట్టు
తన సుమాలతో కనువిందు చెసి
నాకు శుభోదయాలు పలుకుతుంది
ఆకులు కూడా కనిపించనంత గుబురుగా
ఎర్రపూలను నింపుకుని
తాను ఒక పెద్ద ముద్ద మందారం అవుతుంది
తనను చూసిన నా మనసుకు ఎవో ఆలొచనలు
అసలా పూలకు అంత ఎర్రదనం ఎలా వచ్చిందో ?
ఏ చిత్రకారుడో తన కుంచెతో
ఈ పూలకింత ఎర్ర రంగు పులిమాడెమో !
ఆ హరివిల్లు తనలోని ఎరుపు రంగునంతా
ఈ పూలపై ఒంపిందేమో
అసలా పూలకు అంత సోయగం ఎలా వచ్చిందో ?
భూవిహరానికి వచ్చిన గంధర్వ కన్య
తన చేతి స్పర్సతో అంత నిగారింపుని ఇచ్చిందేమో !
తమ సౌందర్యాన్ని చూసి పులకించిన
ఏ చంటి పాప కంటి మెరుపునో
ఈ పూలు ప్రతిబింబిస్తున్నాయేమో !
ఏమై ఉంటుందో తన సౌందర్య రహస్యం
ఆ పూల రంగుని చూసి మోజుపడి
తమ రెక్కలకు అద్దుకోవాలని వచ్చే సీతాకోకలు,
ఆ పూల అందాన్నంతా అస్వాదిస్తూ
ఈ చెట్టుపై సేదతీరాలని వాలే విహంగాలు
వీటన్నిటితో నాకొక కల్పతరువులా కనిపిస్తుంది
నా దారిలో ఎర్రపూల చెట్టు