నిరీక్షణ

వో నేస్తమా 

నిశిలా  మారిన మనసుకి  
ఉషోదయంలా పరిచయం అయ్యావు 

శిలగా మిగిలిన  మనిషిని 
నీ ప్రేమతో కరిగించావు 

కలలన్నవి ఎరుగని కనులకి 
కలలలోకాలను కానుక చేసావు 

చిరు నవ్వే తెలియని పెదవికి 
దరహాసం అంకితం ఇచ్చావు 


ఆశన్నది పుట్టని  గుండెలో 
చిగురాశల అలజడి రేపావు 

నేస్తమా 

నీ తలపులతో నిండిన  మనసుకి 
సందెవేల  సూర్యునిలా  దూరం  అయ్యావు 

ఎడబాటును  శిక్షగా  వేసావు 
నా  గమనం నరకం చేసావు 

కలలన్ని కల్లలు చేసావు
కన్నీటిని మిగిల్చావు  

చిరునవ్వులు  చేరిపెసావు 
చీకట్లో వదిలేశావు 

చిగురాశలు తుడిచేసావు 
నిరాశనే మిగిల్చావు 

నేస్తం 
నీ కోసం తపించే నా కోసం 
ఉదయించే రవిలా  వచ్చి 



మరు జన్మకైనా చేరుకుంటావని నా నిరీక్షణ   ......

ఒక సాయంత్రం

సాగర తీరానికి సాగింది నా పయనం 
నీలాకాశాన్నంతా తనలో ప్రతిబింబించాలని 
తాపత్రయ పడుతున్న సముద్రాన్ని చుస్తూ 
సూర్య కిరణాల స్పర్స కు మెరిసిపోతున్న 
ఇసుక తిన్నె మీద సేద తీరాను 
 
నా రాకను గమనించిందో ఏమో 
ఒక అలతో నాకు మౌన రాయబారం ఏదో పంపింది 
ఆ అల తన నురుగులతో నా పాదాలను స్పృశించి 
కుశల ప్రశ్నలు వినిపించింది 
చేతులతో తాకి కృతఙ్ఞతలు తెలిపే లోపే 
నన్ను అందుకోలేవంటూ వేగంగా వెనకకు మరలింది 
 
అంతలో కొంతమంది చిన్నారులు 
సాగర తీరానికి సందడి తెచ్చారు 
ముందుకు వెనుకకు పరిగెడుతూ   
అలలకు తమని అందుకోమంటూ 
సవాలు విసిరారు 
మరి కొంతమంది ఇసుకతో 
తమ తమ సౌధాలను నిర్మించుకుంటున్నారు 
పిల్లలంటే సముద్రానికి ఇష్టమో ఏమో 
వారిని చూసి తన అలల వేగాన్ని కొంచం తగ్గించింది 
 
నేను  తదేకంగా సముద్రంకేసి చూస్తుండిపోయాను
ఇప్పుడు నాకు ఆ పిల్లల కేరింతలు వినిపించడం లేదు
సముద్రం నిత్యం వ్యాపింప చేసే సందేశాల సవ్వడులను  
నేను వింటున్నాను    

సముద్రం ఒక గొప్ప బోధకురాలు  
ఎప్పుడూ నిగూఢమైన తత్వాన్ని మనకి బోధిస్తూనే ఉంటుంది 
ఎన్ని సడులు, అలజడులూ ఉన్నా 
ఎన్ని ఉప్పెనలు, తుఫాను లు ఎదురైనా 
తిరిగి తాను తన పూర్వ రూపాన్నే సంతరించుకుంటుంది
తన కర్తవ్యాన్ని తాను నేరవేరుస్తూనే ఉంటుంది 
తనది అచంచలమైన ఆత్మ విశ్వాసం 
మనిషి జీవితం కుడా సముద్రం లాంటిదే గా 



ఇలా నా ఆలోచనల్లో నేనుండగానే 
సముద్రం ఒక్కసారిగా గంభీరంగా మారింది 
సూర్యుడు అస్తమించడానికి సిధ్ధమైనట్టున్నాడు
అప్పటిదాకా నీలి వర్ణంతో మెరిసిపోయిన సముద్రం  
ఒక్కసారిగా ఎర్రదనాన్ని నింపుకుని స్వాగతం పలికింది 
మెల్లిగా సూర్యుడు కడలి ఒడిలోకి జారిపోయాడు 
సూర్యుడ్ని దాచేసానన్న గర్వం తనలో కనిపించింది 

సూర్యుడు పూర్తిగా అస్తమించాడు 

తన వెలుగుని కూడా వెనుకకు పిలిచాడు 

అప్పటిదాకా ఆడుకున్న పిల్లలు ఇళ్ళకు పరుగులు తీసారు
అందుకు అలిగిందేమో సముద్రం
పూర్తిగా వర్ణ రహితం అయ్యింది.

ఇక నేను కూడా సముద్రానికి వీడ్కోలు చెప్పాను
అలల సవ్వడులతో తాను కుడా బదులిచ్చింది
నేను నా గమ్యానికి బయల్దేరాను 

సముద్రం ముందు నుంచున్న ఒక్కో క్షణం 

ఒక్కో మధురానుభూతి 

ఎన్నో భావాలను పలికించింది 

ఎన్నో ఊసులను వినిపించింది 

ఏవేవో కొత్త కాంతులను నా మది లో నింపింది 

ఇప్పుడు సముద్రం 

నాకొక మంచి స్నేహితురాలైపోయింది

వెలుగు- నీడ

ఏమో
తను ఎలా ఉంటుందో 

తన కోసం నా యుగయుగాల నిరీక్షణ
నాతో తన దాగుడు మూతల సయ్యాట

నేనుండగా తను రాదు
నేను తనను అందుకోలేను
తన కోసం నా ప్రయాణాన్ని శతాబ్దాలుగా సాగిస్తూనే ఉన్నా

మబ్బులపై ప్రేమ లేఖలు వ్రాసాను
చల్లగాలులతో ఆహ్వానం పంపింది 

ఒక్కసారి కనిపించు ప్రియతమా అంటే
ఒక్కసారి నన్ను అందుకో నేస్తమా అంది

ఎందుకంత పంతం, నేను లేకపోతే ప్రపంచమే లేదన్నాను నేను
ఎందుకంత అహంకారం, నేను లేకపోతే నీ విలువేది అంది తను

కొండలనడిగాను, కోనలనడిగాను, సప్త సముద్రాలని అడిగాను
తన గురించి చెప్పమని  


"నీవు నిన్ను మర్చిపోయి మమ్మల్ని మాకు గుర్తుకు తెస్తావు
ఆమె మమ్మల్ని మరిపించేలా తన మాయను వెదజల్లుతుంది

నీవు వీడిన చోట తన సోయగాల్ని నింపుతుంది
మరల నీ రాకకు కొత్త ఆహ్వానాలు పలుకుతుంది

తను నిన్ను అందుకోమంటూ చేతులు చాపుతుంది
కానీ నువ్వామేను తోసుకుంటూ ముందుకు సాగుతావు

నిన్ను తాళలేని  అశక్తత ఆమెది, ఆమెను చూడలేని దురదృష్టం నీది"

అని నా అసమర్ధత కి నవ్వుకున్నాయి

అయినా తనను చూడాలనే నా ఆరాటం ఆగదు
ఎన్ని యుగాలైనా, తన కోసం అన్వేషిస్తూ నేను
నా కోసం ఎదురు చూస్తూ తను

నేను తన పగలు  , తను నా రాత్రి

నేస్తమా

వో నేస్తమా,  నాతో కలిసి నడు
ఏనాడూ నేనాగాను,ఏది నాకు అడ్డంకాబోదు
నీ భవిత ను నే చూపిస్తాను, నాతో కలిసి నడు 

కొత్త అవకాసాలను నీ ముందు ఉంచుతాను
పాత బాధలను మరపిస్తాను 
నీ విజయాలను మధుర స్మ్రుతులుగా మారుస్తాను
నీ అపజయాలను గుణపాఠాలు గా గుర్తుకు తెస్తాను

నీ ప్రతి కష్టం లో తోడుంటాను,
నీ ప్రతి సుఖాన్ని పంచుకుంటాను
నీ ఆశయ సాధనకు ఉపయోగపడతాను
నీ విజయానికి సాక్షి ని అవుతాను

నన్ను పూర్తిగా నీకు కానుక చేస్తాను, నాతో కలిసి నడు
బదులేది అడగను నేస్తం
కాని నీ కోసం ఆగమని మాత్రం నన్ను అడగకు
నా పేరు కాలం
( నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు )








 

స్వప్న లోకానికి

స్వాగతం