వెలుగు- నీడ

ఏమో
తను ఎలా ఉంటుందో 

తన కోసం నా యుగయుగాల నిరీక్షణ
నాతో తన దాగుడు మూతల సయ్యాట

నేనుండగా తను రాదు
నేను తనను అందుకోలేను
తన కోసం నా ప్రయాణాన్ని శతాబ్దాలుగా సాగిస్తూనే ఉన్నా

మబ్బులపై ప్రేమ లేఖలు వ్రాసాను
చల్లగాలులతో ఆహ్వానం పంపింది 

ఒక్కసారి కనిపించు ప్రియతమా అంటే
ఒక్కసారి నన్ను అందుకో నేస్తమా అంది

ఎందుకంత పంతం, నేను లేకపోతే ప్రపంచమే లేదన్నాను నేను
ఎందుకంత అహంకారం, నేను లేకపోతే నీ విలువేది అంది తను

కొండలనడిగాను, కోనలనడిగాను, సప్త సముద్రాలని అడిగాను
తన గురించి చెప్పమని  


"నీవు నిన్ను మర్చిపోయి మమ్మల్ని మాకు గుర్తుకు తెస్తావు
ఆమె మమ్మల్ని మరిపించేలా తన మాయను వెదజల్లుతుంది

నీవు వీడిన చోట తన సోయగాల్ని నింపుతుంది
మరల నీ రాకకు కొత్త ఆహ్వానాలు పలుకుతుంది

తను నిన్ను అందుకోమంటూ చేతులు చాపుతుంది
కానీ నువ్వామేను తోసుకుంటూ ముందుకు సాగుతావు

నిన్ను తాళలేని  అశక్తత ఆమెది, ఆమెను చూడలేని దురదృష్టం నీది"

అని నా అసమర్ధత కి నవ్వుకున్నాయి

అయినా తనను చూడాలనే నా ఆరాటం ఆగదు
ఎన్ని యుగాలైనా, తన కోసం అన్వేషిస్తూ నేను
నా కోసం ఎదురు చూస్తూ తను

నేను తన పగలు  , తను నా రాత్రి